عشق چیست؟

عشق چیست؟ که می داند؟                     آن را بر زبان می آورد ُ نمی داند

 

معنی عشق را از که پرسید؟                           از حال و روز عاشقان چه می داند؟

 

از دنیای عاشقان و شهر عشق چه مي داند     شهر عشق را تخیلی بیش نمی داند.

 

کشتی عشق و دریای عشق چیستند؟                       آه عاشق دل سوخته می داند

 

عاشقم من عاشقی دل سوخته                      عاشقی در راه معشوق سوخته

 

کسب و کارم عاشقی است در شهر عشق                  همچو شمع تا پای جان افروخته

       

معنی عشق را به تو می گویم                       آن چه را قلبم آزرده می گویم

 

عاشقی کار دل استُ مرا نیست راهی                      به حرف دلم گوش کن چه می گویم

 

عشق یعنی گریه کردن                              قرن ها بی معشوق به سر کردن

 

عشق یعنی اشک ریختن                                       در سراب اشک شنا کردن

 

اشک ُ بازیگر اول عشق است                   اشک نماد عاشقی گوهر عشق است

 

عاشق حرفی ندارد اشک می ریزد                         اشک صدای فریاد عشق است

 

اشک ها سرازیر می شوند به دریای عشق         عاشقان راهی شوند با کشتی عشق

 

کشتی عشق همیشه روی آب است                               شاید عاشقی رسد بر ساحل عشق

 

ساحل عشق این دنیا نیست و دنیای دگراست   این دنیا بجزنامردی مگر جای دگراست

 

عاشق از غم معشوق و من ا غم نامرد              کنون که می نویسم بر پشتم خنجری دگر است

 

از عشق دروغین به خود پیچ مزن              خنجر نامردیت را در غلاف زن

 

چو خواستی بر من زنی این را بدان                            که پشتم جای خنجر ندارد بر جلو زن

پيامك ها

هوا گرفته بود. باران می بارید. کودکی آهسته گفت: خدایا گریه نکن درست میشه.

 

طاق ابرروی تو ام در ازل آمد به نظر/تا ابد سجده بر آن قبله جان خواهم کرد.

 

تواناترین مترجم کسی است که سکوت دیگران را ترجمه کندشاید سکوتی تلخ گویای دوست داشتنی شیرین باشد

 

نیا باران زمین جای قشنگی نیست. من از جنس زمینم. خوب میدانم که اینجا جمعه بازار است و دیدم عشق را در بسته های زرد کوچک نسیه می دادند. در این جا قدر مردم را به جو اندازه می دانند. نیا باران پشیمان می شوی از آمدن زمین جای قشنگی نیست